آمار بازدید
 بازدید این صفحه : 176896
 بازدید امروز : 54
 کل بازدید : 1875420
 بازدیدکنندگان آنلاين : 4


  چاپ        ارسال به دوست

«ازدواج»، نسخه درمان بیماران روانی نیست

لازم به ذکر است که بر اساس تحقیقات به عمل آمده برخی از بیماری های روحی شامل وسواس، افسردگی، اضطراب، اختلالات شخصیت، اعتیاد، عقب ماندگی ذهنی و یا روان پریشی های شدید مثل اسکیزوفرنی می باشد از این رو ازدواج با افراد مبتلا به هر یک از این بیماری ها بهتر است با نظر روانشناس صورت گیرد چرا که در بسیاری از موارد طرف مقابل به دلیل ناآشنایی با بیماری و یا نحوه صحیح برخورد با بیمار ممکن است باعث وخیم شدن شرایط بیمار(همسرخود) شود بنابراین توصیه می شود قبل از ازدواج از خدمات مشاوره استفاده شود تا اگر زوجین مبتلا به بیماری های روحی و روانی هستند به راحتی تشخیص داده شوند. 

 



جالب است بدانیم که یکی از مشاوران قبل از ازدواج می گوید چنانچه یکی از طرفین و یا هر دو مبتلا به بیماری های روحی و روانی باشند طی جلسات مشاوره به آنها گوشزد می شود و برای ادامه درمان آنها را به مشاوره و یا پزشک ارجاع می دهند هر چند در این میان متاسفانه برخی از افراد توجه چندانی به تشخیص مشاوره ندارند و با وجود اخطارهایی که به آنها داده می شود ازدواج می کنند که متاسفانه در بیشتر موارد این نوع روابط دوام چندانی نخواهد داشت که این خود می تواند در آینده برای طرفین بسیار مشکل ساز باشد بنابراین بهتر است در صورت تشخیص بیماری روحی و روانی در فرد در گام اول روند درمان آغاز شود و سپس در صورت صلاحدید پزشک ازدواج صورت بگیرد. 

گفتنی است از گذشته تا به امروز بسیاری از افراد معتقد هستند که می توان بسیاری از بیماری های روحی و روانی را با ازدواج و تشکیل زندگی مشترک به راحتی درمان کرد اما این در حالی است که ازدواج می تواند شرایط بیمار را وخیم تر کند و یا حتی مشکلات جسمی و یا روحی فراوانی را برای طرف مقابل نیز رقم بزند از این رو باید متذکر شد که ازدواج با افراد دارای بیماری های روحی و روانی بسیار خطرناک می باشد و زندگی با این دسته از افراد نیز دوام چندانی نخواهد داشت. 

آنچه مسلم است ازدواج به تنهایی نمی تواند دوای هیچ درد و همچنین مشکل گشای هیچ مساله ای باشد بلکه تنها می تواند فرد را برای نهایت سه ماه در شرایط تازه ای قرار داد و بعد از این مدت فرد به حالت قبلی خو باز خواهد گشت بنابراین ازدواج راه درمان افراد مبتلا به بیماری های روحی و روانی نخواهد بود. 

بدیهی است هرچند بنا بر تحقیقات صورت گرفته اختلالات روانی در متاهلان کمتر از افراد مجرد گزارش شده است، اما نباید به ازدواج به عنوان یک روش درمانی مناسب برای این دسته از بیماران نگریست، چرا که زمانی که فرد نتواند مسائل و مشکلات درونی خود را مدیریت کند چگونه میتواند در مدیریت کردن ارتباط خود با همسرش موفق باشد به طور حتم این نوع زندگی با مشکلات عدیده مواجه خواهد شد به گونه ای که با گذشت زمان دیگر امکان ادامه زندگی نیز وجود نخواهد داشت. 

به طور کلی باید در نظر داشت که در پاره ای از موارد زوجین از بیماری های روحی و روانی طرف مقابل خود آگاهی دارند اما به دلیل علاقه بیش از اندازه از ازدواج با آنها صرف نظر نمی کنند و معتقد هستند که با محبت و توجه به راحتی می توانند مشکلات او را برطرف کنند و وی را به زندگی عادی برگردانند اما این درحالی است که افراد دارای مشکلات روحی و روانی باید زیر نظر مستقیم پزشک و روانشناس باشند و هیچ یک از این بیماران تنها با محبت و توجه به بهبودی دست نیافته است بنابراین این نوع ازدواج خود ظلم بزرگی به طرفین تلقی می شود. 

از سوی دیگر باید خاطرنشان کرد که برخی از خانواده ها مشکلات روحی و روانی فرزندان خود را از طرف مقابل پنهان می کنند که این خود می تواند نشان از قبول نکردن بیماری فرزند و یا باور داشتن این مهم که ازدواج می تواند سلامت را به فرزند آنها بازگرداند، باشد اما باید در نظر داشت که هنگام متوجه شدن بیماری طرف مقابل بهتر است برای درمان به پزشک مراجعه شود و یا در صورت نامناسب بودن شرایط باید به آن زندگی خاتمه داد، چرا که ادامه داشتن این نوع زندگی می تواند با تبعات منفی بسیاری همراه باشد،همچنین باید یاد آور شد که پنهان کردن بیماری خود می تواند برای فرد مبتلا فشار روانی بسیاری را به دنبال داشته باشد به گونه ای که ادامه این روند خود عاملی برای وخیم شدن شرایط بیمار شود و البته از نظر قانونی و شرعی نیز این مهم مشکلاتی را به همراه خواهد داشت. 

متاسفانه برخی از افراد بر این باور هستند که مشکلات جنسی، علت اصلی بیماری های روانی هستند. با این اوصاف چنانچه خلا جنسی فرد پر شود، این موضوع باعث بهبود او نیز خواهد شد! خانواده هایی که چنین باوری دارند، فرزند بیمار خود را تشویق به ازدواج می کنند. اما این در حالی است که درمان بیمار تنها با روان درمانی و دارو درمانی میسر خواهد بود و ازدواج در این میان شاید به وخیم تر شدن شرایط منجر شود، چرا که ا ازدواج یک تغییر بزرگ در زندگی افراد محسوب می شود و هر تغییری حتی نوع مثبت آن می تواند استرس زا باشد و نیاز به تطابق دارد که برای یک بیمار روانی، این مهم خود کار دشواری خواهد بود. 

«ازدواج» درمان کننده مشکلات روحی نیست 

یک روانشناس بالینی گفت: هرچند پژوهش ها نشان می دهد که اختلالات روانی در متاهلان کمتر از افراد مجرد است، اما هیچگاه نباید به ازدواج به عنوان یک راه درمان نگریست. زمانی که فرد نتواند مسائل و مشکلات درونی خود را مدیریت کند بعید به نظر می رسد که بتواند در مدیریت کردن ارتباط خود با همسر موفق باشد. 

فرزاد فرهودی اظهار کرد: بسیار اتفاق می افتد که افرادی برای مشاوره ازدواج مراجعه می کنند و در حین مصاحبه شرح حال، تشخیص داده می شود که یکی یا هر دو نفر از یک اختلال عصبی یا روانی رنج می برند؛ در چنین مواقعی وظیفه دشواری به عهده درمانگر است تا فارغ از بحث تناسب دو طرف برای ازدواج در مورد اینکه آیا این اختلال می تواند احتمال شکست ازدواج را بالا ببرد یا خیر، اظهار نظر کند.وی ادامه داد: در چهارمین دستنامه ÊÔÎیصی و آماری اختلالات روانی DSM-IV حدود ۳۰۰ اختلال روانی ذکر شده که عمده آنها مربوط به دوران بزرگسالی است. 

این اختلالات گستره وسیعی را در بر می گیرد که از وسواس و افسردگی و اضطراب تا اختلالات شخصیت، اعتیاد، عقب ماندگی ذهنی یا روان پریشی های شدید مثل اسکیزوفرنی را شامل می شود.فرهودی عنوان کرد: بسیاری از این مسائل پس از آغاز به وسیله دارو درمانی یا مشاوره و روان درمانی برای همیشه حل می شود و در بسیاری نیز تنها با دارو یا روان درمانی می توان بیماری را کنترل کرد و با قطع درمان احتمال عود وجود دارد.این روانشناس بالینی خاطرنشان کرد: 

جدای از نوع بیماری می توان گفت که هر کسی حق دارد ازدواج کند ولی هیچ گاه نباید با این دیدگاه سنتی به ازدواج نگریست که «زنش بدهید خوب می شه» یا اینکه «شوهر کنه درست می شه».فرهودی با بیان اینکه ازدواج نه تنها به عنوان درمان مشکلات روحی شناخته نمی شود، بلکه می تواند به عنوان عاملی در جهت تشدید مشکل شناخته شود، تذکر داد: 

ازدواج مستلزم تغییر و پذیرش مسئولیت است. هر تغییری هرچند مثبت به همراه خود فشار و استرس به همراه می آورد و تحت تاثیر استرس احتمال تشدید مشکلات عصبی وجود دارد، بنابراین غالبا توصیه می شود که قبل از اقدام به ازدواج، فرد در جهت درمان مشکل خویش اقدام کند. 

در نهایت ... 

در پایان باید خاطر نشان کرد که ازدواج تنها در صورتی می تواند برای بیماران روحی و روانی مناسب باشد که از قبل شریک زندگی آنها با شرایط او به طور کامل آشنا شود و بداند که چگونه باید با همسر خود برخورد داشته باشد تا شاید در این صورت نه بیمار آسیب ببیند و نه طرف مقابل! در غیر این صورت احتمال وخیم شدن شرایط بیمار وجود دارد بنابراین توصیه می شود در صورت ابتلا به بیماری های روحی و روانی طرف مقابل را به صورت کامل در جریان بگذارید.


١٢:٢٣ - چهارشنبه ٢٨ فروردين ١٣٩٨    /    شماره : ٨٩٥    /    تعداد نمایش : ٥٦


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج




کلیه حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به موسسه خیریه حمایت از آسیب دیدگان اجتماعی می باشد.